↑ top

Pocałunek / The Kiss

Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy się bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
najtępszymi w szkole świata,
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię
ktoś wymówił przy mnie głośno,
tak mi było, jakby róża
przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,
odwróciłam twarz ku ścianie.
Róża? Jak wygląda róża?
Czy to kwiat? A może kamień?

Czemu ty się, zła godzino,
z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
Jesteś – a więc musisz minąć.
Miniesz – a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, współobjęci
spróbujemy szukać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.

.

Wisława Szymborska

  • Iza

    Duuużo bezgranicznej i niekończącej się miłości Wam życzę :) ;*

  • Piękne… oczy mi się zaszkliły – z osobistych powodów- ale pod wpływem tego wpisu.
    No i uwielbiam Szymborską.
    „Czemu ty się, zła godzino,
    z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
    Jesteś – a więc musisz minąć.
    Miniesz – a więc to jest piękne….”

    • Dziękuję Jagoda za Twój komentarz. Dziękuję też za miłe słowo i mam nadzieję, że to łza napełniona wzruszeniem a nie smutkiem ….

  • Dobrze zobaczyć tak naturalne fotografie z delikatną obróbką – bez „udziwnień” i sztampy.
    Pozdrawiam

    • Arek, wielkie dzięki! W naturalnym spojrzeniu widzę atut. Prawda zawsze się broni. A my staramy się zawsze być sobą i nie ukrywać niczego:-) Dzięki za miłe słowa.